Het is inmiddels geen geheim meer. De PvdA ooit het meest volgevreten regenteske Rubsje Nooitgenoeg, is onherroepelijk ten prooi gevallen aan een electorale kaalslag. Even leek het erop dat met het vooruitschuiven van Job Cohen als nieuwe lijsttrekker de leegloop binnen de PvdA alsmede vanuit haar achterban een halt werd toegeroepen. Maar thans is duidelijk dat deze jofele jood met zijn submissieve hang naar zelf-islamisering, niet de redder des vaderlands blijkt te zijn. Weliswaar nipt van de VVD verloren bij de landelijke verkiezingen, is ook schlemiel Cohen niet in staat gebleken het verschil te maken.

Voor de vele burgers die het met het rode rattennest van de sociaaldemocraten helemaal hebben gehad, is het natuurlijk een zegen, dat de dominante rol die de PvdA decennia lang in het politieke en maatschappelijke middenveld voor zichzelf opeiste, thans lijkt te zijn uitgespeeld. Met haar islamofiele lijsttrekker die inmiddels een karikatuur van zijn eigen parool is geworden, namelijk 'de boel bij elkaar houden', rest de PvdA niets anders dan in de marginaliteit van de oppositie de wonden te likken.

En natuurlijk kan niet worden ontkend, dat met name burgers voor wie het islamofiele cliëntelisme van de PvdA een doorn in het oog bleek, thans hun lol niet op kunnen nu dit ruggengraatloze deplorabele zwikje religieus verknipte hielenlikkers, naar de marginaliteit van de oppositiebankjes is verwezen. En daarenboven door de twee linkse zusterpartijen SP en GroenLinks achteloos voorbij wordt gestevend. De SP omdat die partij met Emiel Roemer in elk geval nog de notie van het socialisme levend weet te houden. GroenLinks omdat die partij niet op voorhand alles op alles zet om de huidige minderheidscoalitie met gedoogsteun van de PVV op te willen blazen.

Maar hoe nu verder? Veel burgers hebben hun hoop op de PVV van Geert Wilders gevestigd. Als zijn partij het (mede) voor het zeggen zou krijgen, dan zouden grote maatschappelijke problemen rondom integratie, massa-immigratie en islamisering van de goede zeden (kwesties  die stelselmatig door de gevestigde partijen genegeerd en gebagatelliseerd werden/worden), radicaal anders worden aangepakt. Maar steeds duidelijker begint het erop te lijken, dat ook de beloften van de PVV niet zonder slag of stoot waargemaakt kunnen worden. Deels hangt dit samen met een links-liberaal gepolitiseerd mens- en wereldbeeld, dat in tal van instituties (delen van de rechterlijke  macht, de VNG, een groot deel van het justitie- en politieapparaat, het onderwijs, media, reclamemakers, vakorganisaties, ouderenbonden, het 'geestelijk' welzijnswerk etc.) inmiddels diep is ingesleten, deels heeft het ook te maken met de mogelijkheid, dat de PVV op termijn meer belang gaat hechten aan haar rol als Grote Gedoger van dit minderheidskabinet, dan op principiële gronden gestand te willen doen aan de eigen politieke agenda.

Macht corrumpeert. We hoeven maar te kijken naar de gevestigde partijen waar het pluchekleven, tot core business is verheven. Verkiezingsbeloften die als het ware in steen gebeiteld stonden, worden vanwege de kennelijk onweerstaanbare verleiding een vooraanstaande rol in de politieke macht te willen spelen, achteloos tot niemendalletjes verpulverd. De PVV dient zich dus van het gevaar bewust te zijn, dat zo'n scenario ook voor haar volksvertegenwoordigers op de loer ligt. En dan komt het erop aan ruggengraat te tonen, en desnoods de luxepositie van Grote Gedoger op te geven, zeker als dit de geloofwaardigheid van de partij dreigt te ondermijnen.

De tijd is voorbij, dat de PVV vanuit een underdogpositie zich volledig kon richten op het winnen van zoveel mogelijk zieltjes. De PVV vertegenwoordigt een niet onaanzienlijk deel van het electoraat. Mensen die de partij hun vertrouwen hebben gegeven, en thans met argusogen gadeslaan hoe de PVV met hun belangen omgaat. En het moet gezegd, de PVV moet er toch echt voor gaan waken dat ze zichzelf niet diskwalificeert als partij die veel van de kansel roept maar uiteindelijk geen boter bij de vis levert. Anders gezegd dient de PVV erop bedacht te zijn, dat ze uiteindelijk gelijk de PvdA niet in dezelfde valkuil trapt: vanwege regenteske hoogmoed zich schuldig maken aan volksverlakkerij…

Als de PVV hiervoor niet waakt zal ze zoals dit met de PvdA is gebeurd, genadeloos worden afgestraft. Kiezers hebben genoeg van al die mooie maar uiteindelijk vaak valse beloften. Ze willen eindelijk eens dat partijen nakomen wat ze de kiezer beloven. En natuurlijk moet ook de PVV in haar positie als Grote Gedoger op een aantal terreinen water bij de wijn doen, maar als daarmee de eigen politieke agenda verwaterd, dan zal dit bij veel kiezers, die hun hoop op haar hebben gevestigd, heel veel kwaad bloed zetten.

Een zwakke schakel in de gedoogconstructie tussen de PVV het CDA en de VVD is de uiteenlopende visie op de islam. Waar de PVV de islam (terecht) beschouwt als een dictatoriale ideologie, blijven haar beide coalitiepartners de islam verdedigen als religie. Terwijl de PVV tot aan de landelijke verkiezingen ongehinderd de eigen visie op de gevaren van islamisering kon ontvouwen, en juist daarom de gunst van veel kiezers voor zich wist te winnen, is het na de verkiezingen vanwege haar positie als Grote Gedoger in zekere zin in een spagaat gedwongen. Enerzijds staat of valt dit kabinet bij de steun van de PVV, anderzijds staat of valt de populariteit van de PVV bij de mogelijkheid zonder last of ruggespraak onverminderd op de gevaren van de ideologische islam te wijzen.

En daarenboven is er ook nog de sociale agenda van de PVV, die in grote lijnen als sociaal-liberaal kan worden bestempeld. Vooral op specifieke onderdelen van de sociale agenda die de PVV voert, gaapt er programmatisch een aanzienlijke kloof met de opvattingen die zowel het CDA als de VVD erop nahouden. Waar de PVV zich heel nadrukkelijk sterk maakt voor ouderenzorg en er zelfs voor pleit dat er heel veel meer handen aan het bed moeten komen, pleiten CDA en VVD voor nog meer verdergaande marktwerking in de zorg en sociale zekerheid als geheel. Als die plannen werkelijk regeringsbeleid worden, dan komt de PVV gaandeweg in een steeds lastiger parket. En als ze omwille van haar rol als Grote Gedoger het kabinet een vrijbrief verschaft om die plannen ook nog te verwezenlijken, zal dit zeker ertoe lijden dat mensen die nu PVV hebben gestemd haar gedesillusioneerd de rug zullen toekeren.

Al met al breken er voor de PVV spannende tijden aan. Mocht de regeringscoalitie samen met PVV tot een meerderheid in de Eerste Kamer komen, dan zal de regenteske elite van links-liberale senatoren in elk geval de boel niet meer kunnen traineren of zelfs saboteren, en maakt het de weg vrij voor de noodzakelijke hervormingen/bezuinigingen. En natuurlijk is het zo, dat waar gekapt wordt ook spaanders vallen. Voor de PVV zijn de uitdagingen maar ook de gevaren die op haar pad liggen evident. Electoraal gezien kan met name de PVV bogen op een heel gevarieerde achterban: van kapitaalbezitters tot en met mensen in de Bijstand. De uitdaging bestaat eruit die uiteenlopende groepen van de bevolking tevreden te houden en niet van zichzelf te vervreemden. Het gevaar is echter, dat de PVV naarmate ze de rit als Grote Gedoger uitzit, slechts te eenzijdig voor de belangen van enkele groepen oog heeft, en daarmee de belangen van andere groepen in de samenleving waar ze ook voor zegt op te komen niet of onvoldoende behartigt.

Vooralsnog verdient de PVV de voorkeur van de twijfel, maar ze kan het zich niet langer permitteren zich voor een aantal zaken te blijven verschansen. Duidelijk is dat dit kabinet werk lijkt te willen maken van de wens om meer veiligheid en minder criminaliteit. Maar op het terrein van islam, integratie en massa-immigratie worden nog teveel kool en geit gespaard. Als de PVV toestaat dat ze juist vanwege haar rol als Grote Gedoger op haar eigen programmatische speerpunten ondergesneeuwd raakt, dan heeft dit onvermijdelijk consequenties voor het aantal kiezers dat bij de volgende verkiezingen af zal haken.

Juist nu de grote Europese kopstukken achter elkaar aangeven dat het multiculturalisme is mislukt, mag je van Geert Wilders en zijn partij verwachten, dat ze deze 'opmerkelijke omslag van denken' voor politiek gewin weet te benutten. De tijd lijkt aangebroken dat meer geesten voor deze 'plotselinge ommekeer in denken' rijp kunnen worden gemaakt. De PVV is de meest aangewezen partij om met de taaie restanten van het dhimmitude doemdenken binnen politiek en ambtenarij korte metten te maken. Zie een meerderheid van de Tweede Kamer achter een plan van aanpak te krijgen, waarmee het mogelijk wordt doorheen al die vermolmde links-liberale augiasstallen eens stevig de bezem te halen. Alleen maar bezuinigen op de uitgebreide subsidie-netwerken van Gutmenschlich hobbyisme betekent nog niet, dat daarmee ook de veelal gecorrumpeerde mindset bij de meest fanatieke propagandisten van het islam-marxisme met wortel en tak zal worden uitgeroeid.

Uiteindelijk dient de partij van Geert Wilders goed te beseffen, dat Mark Rutte ook tot zaken met het parlement kan komen, zonder dat hij per definitie gebruik dient te maken van de gedoogsteun door de PVV. Het zou ook nog maar zo kunnen zijn, dat de linkse partijen, met GroenLinks voorop, Rutte dusdanig weten in te palmen, dat daarmee de rol van de PVV als Grote Gedoger tot een papieren tijger wordt gereduceerd. Nog afgezien van het gevaar, dat de VVD – zie ook de uitlatingen van Frits Bolkestein – maar ook het CDA heel wel in staat moeten worden geacht de PVV op slinkse wijze leeg te eten.